Als in een museum

Al van bij het aankomen op de Fonte Bertusi wordt je verwelkomd door een grote veelkleurige haan in zijn kooi. Een haan die de dageraad lijkt te verwelkomen.
Ronddolend op het domein vind je allerlei vreemde objecten: ontmoetingen die voor de een grappig zijn, magisch en artistiek voor de andere. Voor nog anderen mentaal ontspannend omdat deze kunstwerken je bewust maken van de plek van de mens in het grotere geheel en alles in het juiste perspectief plaatsen.

En dan wordt het duidelijk dat de twee “gekken” die deze plek dag na dag transformeren en vorm geven twee kunstenaars zijn: Edoardo en zoon Andrea.
In al de jaren van fantasierijke en kunstzinnige aktiviteit hebben deze twee mannen een oneindig aantal kunstwerken neergezet, kunstwerken die nu over de ganse wereld verspreid zijn.
Maar de werken die hen het nauwst aan het hart liggen zijn hier op de Fonte Bertusi gebleven. Ze hangen aan de wanden in de appartementen.
De beelden en installaties die het meest ruimte vragen hebben dan weer een plek gevonden in de tuin.
Het is magisch en fabelachtig om te slapen in een kamer vol kunstwerken, beelden, schilderijen. Kunstwerken die je laten rondwandelen in een fantasiewereld en die je laten dromen van fantastiche en bovennatuurlijke plekken.
In ieder geval, voor iedereen die naar de Fonte Bertusi komt is het meteen duidelijk: als je zo temidden van al die kunstwerken verblijft is het net of je leeft constant in een museum!

Kunst in de tuin

Verteld door Jan – 8 jaar – Nederland

We zijn gisteren met mama en papa uit Amsterdam vertrokken. De auto was helemaal volgeladen. Ik kon mijn step niet meer meenemen. Alles was volgestouwd. Ik ben moe nu, want mijn broer en zus zaten de hele weg bijna bovenop mij.
Onderweg hebben we ergens halt gehouden. In een dorp waar ik de naam niet meer van weet. Maar ik weet zeker dat het ergens halfweg was. Maar nu zijn we dus in Toscane. Mama heeft ons nog een toast gemaakt en dan zijn we snel gaan slapen.
Nu is het acht uur en we zijn al een tijdje wakker. Mama heeft al ontbijt klaargemaakt en papa slaapt nog.
We hopen dat we alleen buiten mogen … En ja !! Het mag !!

Mijn zus heeft haar badpak al onder haar kleren aan, maar we mogen niet in het water als onze ouders er niet bij zijn. Dus gaan we maar naar buiten en verkennen we de tuin. Mijn broer heeft zijn fototoestel meegenomen en ik mijn waterpistool. Je weet maar nooit wat je tegen komt !!
Twee nieuwsgierige poezen begeleiden ons stap voor stap tussen de bloemen en de planten. Wat zijn ze plezierig. Ze rennen voor ons uit en ze klauteren op twee grote ogen die uit de grond lijken tevoorschijn te komen… Zit daar een reus onder de grond ? En misschien is die grote katapult ook wel van die reus ?! Zo een grote katapult. Wel zo hoog als een huis !
We gaan verder met onze ontdekkingstocht en vinden de haan. Hij zit in een grote kooi, maar ik kan tussen de tralies doorglippen. Goeie morgen meneer de haan !

Mijn zus ontdekt een reusachtige hark die tegen een tuinhuisje aanleunt. Zou die ook van de reus zijn die onder de grond woont ? Mijn broer is achter een hoekje verdwenen en vindt daar een groot nest met daarin al even grote eieren van klei.
En daar komt dan weer een dak uit de grond. Zit daar een huis onder ?? Of is dat een huis dat uit de grond komt gegroeid ? Wie weet het ?
Een beetje verder vinden we een raam, zomaar midden in de tuin. Het geeft uit op het dal. Zijn we nu binnen of buiten ? Dan weer vinden we een cypres. Heel hoog en hij lijkt ook heel oud. De oude cypres heeft al een trui aangetrokken tegen de kou. Ik kijk omhoog en zie een fiets net onder het dak. Misschien heeft de schoorsteenveger hem daar wel vergeten. Bovenop een bergje van aarde staat een stoel en daarop een bol. Mijn zus zegt dat het de volle maan is die daar wat ligt te rusten tot het weer tijd voor haar is om aan de hemel te gaan staan.
Mijn broer komt aangelopen en zegt dat hij een draak heet gefotografeerd. “Wat zeg je nu ?” “Hier”, zegt hij, ”ik heb er een foto van gemaakt”. Het is werkelijk een draak met grote rode wielen als poten. Het is de draak die heel deze toverplek in het oog houdt en bewaakt.
Mama zegt dat al die dingen in de tuin kunstwerken zijn.
En nu weet ik het zeker: als ik groot ben wil ik ook kunstenaar worden !!!